Πώς να σταματήσετε ένα κουνέλι να τρώει τα μωρά της: 4 χρήσιμες συμβουλές

Μπορεί να αποτελεί έκπληξη για τους νέους ιδιοκτήτες κουνελιών ότι μερικές φορές οι μητέρες κουνελιών τρώνε τους απογόνους τους. Ακόμα κι αν τα κουνέλια δεν είναι σαρκοφάγα από τη φύση τους, η θέση τους ως θηράματος ζώων μπορεί να τους ενθαρρύνει να κάνουν παράξενες ενέργειες ενόψει του στρες ή του αντιληπτού κινδύνου - καταστάσεις που βρέθηκαν και οι δύο λίγο μετά τον τοκετό.

Εάν το κουνέλι σας είναι έγκυο ή σκοπεύετε να τα αναπαραγάγετε σύντομα, είναι σημαντικό να προετοιμαστείτε για τη δυνατότητα του κουνελιού σας να τρώει τα μωρά της. Ευτυχώς, αντιμετωπίζοντας τις υποκείμενες αιτίες αυτής της συμπεριφοράς και παρακολουθώντας στενά τα προειδοποιητικά σημάδια κινδύνου για τα νεογνά, μπορείτε συχνά να αποτρέψετε αυτό το ανεπιθύμητο αποτέλεσμα.

Σε αυτό το άρθρο, θα καλύψουμε τους παράγοντες που μπορούν να συμβάλουν σε αυτήν τη συμπεριφορά, καθώς και προληπτικά μέτρα που μπορείτε να λάβετε πριν από τη διαδικασία γέννησης για να το κάνετε πιο ομαλό και ασφαλέστερο για κάθε εμπλεκόμενο κουνέλι. Σε περίπτωση αποτυχίας αυτών των στρατηγικών, θα μάθετε επίσης πώς να απομακρύνετε με ασφάλεια τα κουνέλια από τη μητέρα τους, εάν είναι απαραίτητο.

Διαβάστε παρακάτω για να μάθετε όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για το πώς να σταματήσετε ένα κουνέλι να τρώει τα μωρά της.

Γιατί τα κουνέλια τρώνε τα δικά τους μωρά;

Η πράξη γέννησης είναι αναμφίβολα μια από τις πιο αγχωτικές εμπειρίες που μπορούν να περάσουν τα θηλυκά οποιουδήποτε είδους. Ωστόσο, για το ήδη εύθραυστο κουνέλι των θηραμάτων, αυτή η διαδικασία μπορεί να τα ωθήσει σε μια κατάσταση ενστικτώδους αντίδρασης τύπου «μάχης ή πτήσης».

Επιπλέον, η μεταφορά παιδιών και η γέννηση μπορεί να προκαλέσει σοβαρή πίεση στην ισορροπία των θρεπτικών συστατικών της μητέρας, δημιουργώντας συχνά ανεπάρκεια πρωτεΐνης. Για τις μη επιθετικές μητέρες, αυτό είναι το πιο φυσικό συμπέρασμα για το γιατί θα έτρωγαν τα μικρά τους: Η διαδικασία γέννησης τους άφησε τόσο ανεπαρκή πρωτεΐνη που φοβούνται για τη ζωή και την υγεία τους. Σε αυτήν την περίπτωση, το νεογέννητο είναι η πλησιέστερη διαθέσιμη πηγή πρωτεΐνης.

Εάν μια μητέρα είναι ιδιαίτερα νεαρή (κάτω των 6 μηνών), αυτή η εμπειρία μπορεί να βάλει το σώμα της σε ακόμη περισσότερο άγχος. Την επόμενη μέρα μετά τον τοκετό των απορριμμάτων της, το άγχος της κατάστασης μπορεί να ενθαρρύνει τις χειρότερες εδαφικές της συμπεριφορές. Αυτό μερικές φορές θα την ενθαρρύνει να τρώει τα μικρά της για να προστατεύσει τη θέση της στο hutch ή έτσι ώστε να μην τραβήξει την προσοχή από πιθανούς αρπακτικούς ().

4 τρόποι για να διατηρήσετε τα μωρά σας ασφαλή

Αφού μάθετε γιατί τα κουνέλια τρώνε τα μωρά τους, πιθανότατα αρχίζει να είναι πιο σαφές για εσάς πώς μπορούμε να αποτρέψουμε αυτό να συμβεί. Επειδή καθένας από τους λόγους για τις μητέρες κουνελιών που τρώνε τα μικρά τους έχει ρίζες στη συμπεριφορά ή στις διατροφικές επιλογές, αυτό σημαίνει ότι μπορούμε να παρέχουμε υποστήριξη πριν από τη γέννηση και να αποφύγουμε τυχόν ανεπιθύμητα αποτελέσματα.

1. Βεβαιωθείτε ότι η μητέρα σας στο κουνέλι έχει άφθονη πρωτεΐνη στη διατροφή της.

Ως η υψηλότερη σε πρωτεΐνες, πιο θρεπτικά πυκνή σανός, η αλφάλφα είναι μια εξαιρετική επιλογή για να συμπληρώσετε τη διατροφή της μητέρας σας τις εβδομάδες πριν από τη γέννηση.

2. Εάν έχετε την επιλογή, μην αναπαράγετε πολύ νεαρά κουνέλια.

Κάθε κουνέλι που δεν είναι πλήρως ώριμο και μαλακό με την ηλικία θα είναι πιο πιθανό να αντιδράσει άσχημα στο άγχος της γέννησης.

3. Αφαιρέστε οτιδήποτε μπορεί να είναι αγχωτικό για τη Μητέρα

Περιορίστε ή αφαιρέστε δυνατούς θορύβους, έντονα φώτα και γρήγορες κινήσεις στην περιοχή της μητέρας πριν και μετά τη γέννηση. Η δημιουργία μιας ατμόσφαιρας ηρεμίας και ηρεμίας θα βοηθήσει στο να διατηρηθεί στο ελάχιστο το άγχος και τα σήματα κινδύνου.

4. Παρακολουθήστε τη μητέρα και τα νεογέννητα

Παρακολουθήστε πολύ προσεκτικά αμέσως μετά τον τοκετό. Η μητέρα θα φάει τον πλακούντα για να αποκαταστήσει σημαντικά θρεπτικά συστατικά και θα πρέπει να παρακολουθείται προσεκτικά για να διασφαλίσει ότι δεν τρώει κατά λάθος ένα από τα μικρά της.

Εάν έχετε κάνει όλα αυτά τα βήματα, αλλά η μητέρα εξακολουθεί να δείχνει σημάδια επιθετικότητας στα νεογνά της, η τελευταία επιλογή σας μπορεί να είναι να αφαιρέσετε τα νεογέννητα από τη φροντίδα της μητέρας τους. Όταν αυτό είναι απαραίτητο, φροντίστε να ακολουθήσετε τα βήματα στην επόμενη ενότητα.

Μπορώ να βγάλω τα κουνέλια του μωρού μου μακριά από τη μητέρα τους;

Δυστυχώς, η περιστασιακή μητέρα κουνελιού απλά δεν είναι κατάλληλη για μητρικά καθήκοντα. Είτε αυτό οφείλεται σε επιθετική συμπεριφορά, μια επίμονη ανεπάρκεια θρεπτικών ουσιών ή η υπερβολικά εύθραυστη και λιτή φύση δεν κάνει καμία διαφορά. Μόλις μια μητέρα δείξει αυτά τα σημάδια, θα πρέπει να σταματήσετε να τα αναπαράγετε αμέσως.

Μόλις δείτε αυτές τις συμπεριφορές, τα εν λόγω σκουπίδια πρέπει να λάβουν κατάλληλη φροντίδα. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι πρώτες 24 ώρες μετά τη γέννηση είναι οι πιο κρίσιμες. Εάν η μητέρα σας πάει τόσο πολύ χωρίς να δείχνει ανησυχητική συμπεριφορά, είναι απίθανο να την τρώει μικρά μετά από αυτό.

Σε περίπτωση που πρέπει να διαχωρίσετε τα μωρά κουνέλια από τη μητέρα τους, ακολουθήστε τις εξαιρετικά λεπτομερείς και αναλυτικές οδηγίες που παρέχονται από τη γιατρό Dana Krempels του Τμήματος Βιολογίας του Πανεπιστημίου της Miama για την «Φροντίδα και σίτιση των ορφανών οικιακών κουνελιών», που βρίσκονται εδώ. Είναι το πιο αποτελεσματικό σύστημα που έχουμε δει στη φροντίδα ορφανών κουνελιών και δύσκολα θα μπορούσε να βελτιωθεί από τον συγγραφέα αυτού του άρθρου.

συμπέρασμα

Ο χρόνος που περιβάλλει τα πρώτα απορρίματα του κουνελιού της μητέρας σας μπορεί να είναι αγχωτικός για ζώα και ανθρώπους. Ελπίζουμε ότι αυτός ο οδηγός ήταν χρήσιμος για να ρίξετε φως στις βασικές αιτίες των κουνελιών που τρώνε τα μικρά τους και σας προετοιμάσαμε με όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για να αποτρέψετε αυτό να συμβεί. Λαμβάνοντας τα κατάλληλα μέτρα για την προετοιμασία για τη γέννηση, μπορείτε να ελαχιστοποιήσετε το άγχος και τον κίνδυνο για κάθε ζώο που εμπλέκεται.