Κατανόηση γιατί πέθανε το χρυσόψαρο σας: 9 πιθανοί λόγοι

Όποιος έχει χάσει απροσδόκητα ένα χρυσόψαρο κατοικίδιων, αναρωτιέται γιατί πέθανε το χρυσόψαρο και τι θα μπορούσαν να είχαν κάνει για να το αποτρέψουν. Ειλικρινά, ίσως να μην ξέρετε ποτέ γιατί το χρυσόψαρο πέθανε ξαφνικά, αλλά υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους ένα φαινομενικά υγιές χρυσόψαρο μπορεί να πεθάνει. Αυτοί οι λόγοι μπορούν όλοι να ομαδοποιηθούν σε τρεις κατηγορίες: τραυματισμός, ασθένεια και περιβάλλον. Για να σας βοηθήσουμε να κατανοήσετε καλύτερα γιατί μπορεί να πέθανε το χρυσόψαρο σας, θα εξετάσουμε μερικές από τις πιο κοινές αιτίες σε κάθε κατηγορία και τι μπορείτε να κάνετε για να τα διορθώσετε στο μέλλον.

1. Επίθεση

Εάν συμβαίνει αυτό, είναι πιθανό τα ψάρια σας να έχουν κάποια ορατά σημάδια, όπως σχισμένα πτερύγια ή αιμορραγία. Συχνά, ο εκφοβισμός και η επιθετικότητα συμβαίνουν ρουτίνα προτού οδηγήσει στο θάνατο ενός ψαριού, αλλά είναι πιθανό να συμβεί ένα γεγονός που πυροδοτεί μια επίθεση. Τα χρυσόψαρά σας δεν διατρέχουν μόνο κίνδυνο από άλλα χρυσόψαρα. Ο ανταγωνισμός για πόρους ή περιοχές ή γενικευμένη επιθετικότητα από ακατάλληλους συμπαίκτες μπορεί να οδηγήσει σε επίθεση που αφήνει ένα ψάρι νεκρό. Για να το αποφύγετε αυτό, φροντίστε να διαχωρίσετε τυχόν επιθετικούς κατοίκους δεξαμενών από το υπόλοιπο της δεξαμενής. Επίσης, βεβαιωθείτε ότι το χρυσόψαρο σας στεγάζεται μόνο με κατάλληλους συντρόφους δεξαμενών.

2. Συμπεριφορές αναπαραγωγής

Εάν έχετε ξαναδεί συμπεριφορά αναπαραγωγής χρυσόψαρου, γνωρίζετε ότι μπορεί να είναι πολύ σωματική και αγχωτική για τα ψάρια, ειδικά για τις γυναίκες. Το αρσενικό χρυσόψαρο θα κυνηγήσει ένα θηλυκό ασταμάτητα μέχρι να απελευθερώσει τα αυγά της. Αυτό μπορεί να συνεχιστεί για μέρες ή και εβδομάδες και μπορεί να οδηγήσει σε τραυματισμούς όπως απώλεια κλίμακας και τραυματισμούς στα πτερύγια. Για άλλη μια φορά, πρόκειται για μια κατάσταση στην οποία είναι πιθανό να δείτε συμπτώματα, αλλά δεν είναι εγγυημένη. Μερικές φορές, το άγχος της συμπεριφοράς μπορεί να σκοτώσει ένα ψάρι και αν το άγχος δεν σκοτώσει τα ψάρια σας, μπορεί να μειώσει το ανοσοποιητικό τους σύστημα, επιτρέποντας στις επικίνδυνες λοιμώξεις να βρεθούν. Εάν παρατηρήσετε ότι τα αρσενικά σας κυνηγούν τη γυναίκα σας σε άγχος ή εξάντληση, μπορείτε να τα χωρίσετε σε διαφορετικές δεξαμενές έως ότου όλοι κρυώσουν. Μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε κουτιά αναπαραγωγής και διαχωριστικά δεξαμενών για να διατηρήσετε τη γυναίκα σας ασφαλή.

3. Εσωτερικά παράσιτα

Με εξωτερικά παράσιτα, όπως ich και flukes, μπορείτε συχνά να τα δείτε με γυμνό μάτι. Ωστόσο, τα εσωτερικά παράσιτα είναι πολύ πιο δύσκολο να εντοπιστούν και μερικές φορές δεν προκαλούν συμπτώματα ακόμη και έως ότου το χρυσόψαρο σας είναι εξαιρετικά άρρωστο. Τα παράσιτα αποδυναμώνουν το ανοσοποιητικό σύστημα, επιτρέποντας άλλες λοιμώξεις. Παίρνουν επίσης ενέργεια μακριά από τις απαραίτητες λειτουργίες του σώματος και ορισμένα παράσιτα μπορεί ακόμη και να βλάψουν τα εσωτερικά όργανα. Μερικές φορές, τα συμπτώματα των εσωτερικών παρασίτων είναι ανεπαίσθητα και μη γραφικά, όπως η σύσφιξη των πτερυγίων και ο λήθαργος, γεγονός που καθιστά δύσκολη την αναγνώριση και τη θεραπεία τους. Η πρόληψη των παρασίτων είναι το καλύτερο όπλο εναντίον τους και ο ευκολότερος τρόπος για να το κάνετε αυτό είναι να καραντίσετε νέα ψάρια και να τα θεραπεύσετε προφυλακτικά προτού μετακινηθούν στην κύρια δεξαμενή με τα άλλα ψάρια σας. Υπάρχουν πολλαπλά αντίθετα αντιπαρασιτικά φάρμακα και θεραπείες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν προφυλακτικά ή για τη θεραπεία μιας ενεργού λοίμωξης.

4. Dropsy

Σε αντίθεση με τη δημοφιλή πεποίθηση, η σταγόνα είναι ένα σύμπτωμα και όχι μια ασθένεια από μόνη της. Η σταγόνα προκαλείται από εσωτερικές ασθένειες που οδηγούν στη συλλογή σωματικών υγρών στην κοιλιά των ψαριών. Αυτό οδηγεί στη χαρακτηριστική εμφάνιση «κουκουνάρι» που έχουν τα ψάρια με σταγόνες καθώς η κοιλιά τους πρήζεται και οι κλίμακες στρέφονται προς τα έξω. Τα ψάρια που εμφανίζουν συμπτώματα σταγονιδίου είναι ήδη σοβαρά άρρωστα και μόλις εισέλθει σταγόνα, το ποσοστό θνησιμότητας είναι εξαιρετικά υψηλό. Σε ορισμένα ψάρια, η κοιλιακή διόγκωση και η εμφάνιση κουκουνιού μπορεί να είναι λεπτή, καθιστώντας εύκολο να το χάσετε. Η Dropsy αντιμετωπίζεται συχνά με αντιβιοτικά ευρέος φάσματος ή αντιβακτηριακούς παράγοντες. Αυτό επιτρέπει την καλύτερη πιθανότητα θεραπείας της υποκείμενης ασθένειας χωρίς να γνωρίζει ποιος οργανισμός τον προκαλεί.

5. Δηλητηρίαση αμμωνίας

Η αμμωνία είναι ένα απόβλητο προϊόν που προέρχεται από απόβλητα που εκκρίνονται από το χρυσόψαρο σας, καθώς και από αποσυντιθέμενη οργανική ύλη, συμπεριλαμβανομένων φυτών και ζώων. Η αμμωνία συνήθως απομακρύνεται από τη δεξαμενή σας από ευεργετικά βακτήρια, τα οποία καταναλώνουν την αμμωνία. Υπάρχουν δύο κύριες αιτίες συσσώρευσης αμμωνίας στις δεξαμενές, και αυτές είναι η κακή διήθηση και η έλλειψη ωφέλιμων βακτηρίων. Το χρυσόψαρο δημιουργεί ένα βαρύ βιοφόρο φορτίο σε ένα ενυδρείο, οπότε πρέπει να διασφαλίσετε ότι το φιλτράρισμα σας είναι αρκετά ισχυρό για να χειριστεί όλα τα απόβλητά τους, ειδικά εάν η δεξαμενή σας έχει υπερπληρωθεί.

Ένα σοβαρό σφάλμα που κάνουν πολλοί άνθρωποι όταν δημιουργούν μια νέα δεξαμενή δεν εκτελεί κύκλο δεξαμενής, ο οποίος αποικίζει τα ευεργετικά βακτήρια. Χωρίς αυτά τα βακτήρια, η αμμωνία αρχίζει να συσσωρεύεται γρήγορα στη δεξαμενή. Είναι επίσης δυνατό να καταρρεύσει ο κύκλος μιας ήδη εγκατεστημένης δεξαμενής. Αυτό συμβαίνει συνήθως με ακατάλληλο καθαρισμό ή αλλαγή του μέσου φίλτρου ή αφήνοντας το μέσο φίλτρου σας να στεγνώσει. Τα ευεργετικά βακτήρια ζουν σε επιφάνειες με ρεύμα νερού. Αυτό σημαίνει ότι ζουν στα μέσα φίλτρου, στο φίλτρο, στο υπόστρωμα και στη διακόσμηση της δεξαμενής, αλλά δεν ζουν στο νερό της δεξαμενής.

Η δηλητηρίαση από αμμωνία μπορεί να αναγνωριστεί από μαύρους ψεκασμούς που εμφανίζονται στο χρυσόψαρο σας, κάτι που αποτελεί ένδειξη ότι το σώμα του προσπαθεί να επουλωθεί από την έκθεση σε αμμωνία. Η δηλητηρίαση από αμμωνία μπορεί επίσης να οδηγήσει σε εγκαύματα, απώλεια κλίμακας και σήψη των πτερυγίων. Εάν κάτι προκαλέσει ταχεία αύξηση των επιπέδων αμμωνίας στη δεξαμενή σας, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε θάνατο με λίγα συμπτώματα. Βεβαιωθείτε ότι ελέγχετε τακτικά τις παραμέτρους του νερού σας για να βεβαιωθείτε ότι η δεξαμενή σας είναι ανακυκλωμένη και ότι τα απορρίμματα δεν συσσωρεύονται.

6. Δηλητηρίαση από νιτρώδη άλατα

Τα νιτρώδη άλατα είναι ένα άλλο μέρος του κύκλου αζώτου που συμβαίνει όταν κάνετε κύκλο της δεξαμενής σας. Αυτό το απόβλητο προϊόν μπορεί να συσσωρευτεί με παρόμοιους τρόπους με την αμμωνία εάν οι ωφέλιμες αποικίες βακτηρίων σας δεν λειτουργούν με τη μέγιστη χωρητικότητα. Τα συμπτώματα δηλητηρίασης από νιτρώδη άλατα περιλαμβάνουν λήθαργο, αδιαθεσία, κόπωση του αέρα, καφέ χρώμα γύρω από τα βράγχια και γρήγορη κίνηση των βράγχων. Το μεγαλύτερο πρόβλημα με τη δηλητηρίαση από νιτρώδη άλατα είναι ότι μερικές φορές, δεν υπάρχουν καθόλου συμπτώματα. Μερικές φορές, τα ψάρια σας μπορεί ξαφνικά να πεθάνουν από αυξημένα νιτρώδη. Δεν θα σκοτώσει απαραιτήτως ολόκληρη τη δεξαμενή σας ταυτόχρονα, είτε έτσι εάν χάσατε ένα ή δύο ψάρια, αυτή είναι μια πιθανή αιτία. Ελέγχετε τακτικά τις παραμέτρους νερού για να βεβαιωθείτε ότι τα επίπεδα νιτρώδους άλατός σας παραμένουν υπό έλεγχο. Σε ένα πλήρως ενυδρείο, δεν πρέπει να έχετε αμμωνία ή νιτρώδη.

7. Γρήγορες αλλαγές στις παραμέτρους νερού

Οι ξαφνικές αυξήσεις στα επίπεδα αμμωνίας και νιτρώδους δεν είναι οι μόνες παράμετροι νερού που μπορούν να οδηγήσουν στην εξαφάνιση των ψαριών σας. Ταχείες διακυμάνσεις στα επίπεδα του pH μπορεί να προκληθούν από το νέο νερό της δεξαμενής, την προσθήκη ορυκτών που αλλάζουν το pH και την τυχαία προσθήκη μιας όξινης ή αλκαλικής ουσίας στη δεξαμενή σας, όπως εάν χρησιμοποιείτε έναν κάδο για να προσθέσετε νέο νερό στη δεξαμενή σας που ήταν επίσης χρησιμοποιείται με χημικά καθαρισμού.

Το χλώριο και η χλωραμίνη είναι πρόσθετα στο νερό της βρύσης που μπορούν επίσης να σκοτώσουν χρυσόψαρο. Αυτά μπαίνουν στη δεξαμενή σας εάν εκτελέσετε αλλαγές νερού και προσθέσετε νερό βρύσης που δεν έχει υποστεί επεξεργασία στη δεξαμενή σας. Πρέπει πάντα να χρησιμοποιείτε χημικά πρόσθετα που αφαιρούν το χλώριο και τη χλωραμίνη από το νερό πριν τα προσθέσετε στη δεξαμενή σας. Το χλώριο και η χλωραμίνη μπορεί να υπάρχουν ακόμη και σε νερό και σε εμφιαλωμένο νερό.

8. Ακραίες θερμοκρασίες

Οι γρήγορες αλλαγές στη θερμοκρασία του ενυδρείου σας μπορούν επίσης να σκοτώσουν τα ψάρια σας. Αυτό παρατηρείται πιο συχνά όταν ένας θερμαντήρας δυσλειτουργεί και «μαγειρεύει» τη δεξαμενή, υπερθέρμανση σε σημείο που σκοτώνει τα ψάρια. Δεν αποτελεί εγγύηση ότι θα σκοτώσει όλα τα ψάρια στη δεξαμενή, επομένως θα πρέπει να διερευνηθεί η απώλεια μόνο μερικών ψαριών. Εάν το ρεζερβουάρ σας διατηρείται κάπου που δεν είναι ελεγχόμενο από το κλίμα, όπως γκαράζ ή υπόστεγο ή εάν η ηλεκτρική ενέργεια σας εξαντλείται σε δύσκολες καιρικές συνθήκες, η δεξαμενή σας μπορεί να αντιμετωπίσει γρήγορες μεταβολές θερμοκρασίας. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ένα θερμόμετρο ενυδρείου για να προσδιορίσετε τη θερμοκρασία του νερού της δεξαμενής σας για να βεβαιωθείτε ότι παραμένει σε ασφαλές εύρος.

9. Ηλεκτροπληξία

Όταν εξετάζετε τον αριθμό των ηλεκτρονικών συσκευών μέσα και γύρω από ένα ενυδρείο, αυτό πιθανώς δεν προκαλεί έκπληξη. Τα ηλεκτρονικά είδη ενυδρείου προορίζονται για χρήση γύρω από το νερό, αλλά δεν ακούγεται ότι δεν λειτουργούν σωστά ή φθάνουν και στέλνουν ηλεκτρικό ρεύμα στη δεξαμενή. Αυτό συμβαίνει συχνότερα με ένα θερμαντήρα που δεν λειτουργεί, αλλά οτιδήποτε αγγίζει το νερό της δεξαμενής σας που έχει ηλεκτρικό ρεύμα κινδυνεύει σε κάποιο επίπεδο ηλεκτροπληξίας της δεξαμενής σας. Εάν πιστεύετε ότι υπάρχει πιθανότητα να συμβεί αυτό, μην αγγίξετε το νερό της δεξαμενής σας για να το μάθετε.

Είναι αυτονόητο ότι τα ηλεκτρικά ρεύματα μπορεί να είναι επικίνδυνα και το να κολλήσετε το χέρι σας σε ηλεκτρικό νερό θα σας βλάψει. Εάν νομίζετε ότι υπάρχει πιθανότητα το ρεζερβουάρ σας να υποστεί ηλεκτροπληξία, κλείστε όλα τα ηλεκτρικά ρεύματα, κατά προτίμηση στο κιβώτιο ασφαλειών και, στη συνέχεια, περιμένετε λίγο πριν επιχειρήσετε να αγγίξετε τη δεξαμενή ή το νερό της δεξαμενής.

Συμπερασματικά

Εάν έχετε βιώσει την ξαφνική απώλεια ενός χρυσόψαρου, μπορεί να είναι λυπηρό και απογοητευτικό. Η εύρεση του τι συνέβη μπορεί να είναι δύσκολη, ειδικά αν υπάρχουν άλλα ζώα στη δεξαμενή που φαίνονται καλά. Λάβετε υπόψη ότι το χρυσόψαρο σας θα μπορούσε να έχει μια υποκείμενη κατάσταση που δεν έχετε δει ποτέ συμπτώματα και, τελικά, το χρυσόψαρο πεθαίνει από επιπλοκές που σχετίζονται με την ηλικία. Εάν το 10χρονο χρυσόψαρο πεθάνει ξαφνικά, μπορεί να σχετίζεται μόνο με την ηλικία, αλλά είναι καλή πρακτική να ελέγχετε τις παραμέτρους του νερού σας για να βεβαιωθείτε ότι η ποιότητα του νερού σας είναι υψηλή και η δεξαμενή σας είναι ακόμα κύκλος.

Θέλετε να υιοθετήσετε ένα νέο χρυσόψαρο; Δείτε αυτές τις αξιολάτρευτες φυλές:

• Bubble Eye Goldfish
• Lionhead Χρυσόψαρο
• Shubunkin χρυσόψαρο